Forum Srbija
https://www.forum-srbija.com/

Poreklo prezimena
https://www.forum-srbija.com/viewtopic.php?f=390&t=16091
Stranica 2 od 5

Autoru:  zara [ 16 Maj 2012, 11:02 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

MILAKOVIĆ

Slika

Na brdu iznad manastira Gomionice nekada je bilo 15 domaćinstava Milakovića, sva od Pilipa Milakovića (čije je kršteno ime moralo biti Filip).

Ranije prezime Zekić, dok su živeli na turskom posedu, promenili su, kada su, prema porodičnom predanju, morali da izbegnu u Kmećane, gde ih je primio spomenuti Pilip, pa su zato uzeli i njegovo prezime i slavu. Kasnije je predak Milak prešao u deo sela Dumnice, pa su od njega Milakovići.

Još kasnije su krenuli u unutrašnjost i stigli do Zmijanja. Usput su za slavu uzeli "praktičniji" Đurđevdan. Milak je staro srpsko ime, kao Vidak, Radak i slična, zabeleženo je u dve verzije dečanskih hrisovulja.

Zato ne treba da iznenađuje da Milakovića, i nesrodnih, drugog porekla i sa drugim slavama, ima i u drugim selima i krajevima srpskog etničkog prostora. Ima ih i u Slavoniji, a pogotovo u Vojvodini kuda su se naseljavali ranije, ili u novije doba, u dve kolonizacije, nakon oba svetska rata.

izvor:vesti

Autoru:  zara [ 16 Maj 2012, 11:03 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

POPRATNJAK

Slika

U "Leksiku prezimena SR Hrvatske" (iz 1976) našli smo da su porodice prezimena Popratnjak zabeležene samo Uzdolju kod Knina (devet domaćinstava, ukupno 43 člana) i Zagrebu (jedna tročlana porodica). Javlja se i slično prezime Popratina u opštinama Bjelovar, Virovitica, Vojnić (u selima Gaćeško selo, Zimić, Klanac i Potplaninsko) i Karlovcu. Kao prezime pravoslavnih porodica, sa slavama Jovanjdan i Đurđevdan, navodi ga i M. Radeka, u "Karlovačkom vladičanstvu".

U monografiji o Kninskoj krajini, S. Nakićenović za Popratnjake u Uzdolju, kaže da su, kao i ostale porodice ovog sela, doseljene u 16. ili 17. veku "odnekud iz Bosne". Slave Đurđevdan.

Polazeći od pretpostavke da je prezime Popratnjak nastalo prema toponimu, jer ga usput kroz čitavu Bosnu i Hercegovinu ne susrećemo u tom obliku, obratićemo pažnju na porodice u staroj Crnoj Gori, u naseljima čiji nazivi sadrže reč paprat (poprat). U selu Papratnici u Crmnici (u sredini sela je Papratni odnosno Popratni Do), početkom prošlog veka su zabeležena bratstva Vukoslavčevići i Mašanovići, poreklom od dva brata, i malo bratstvo Miletići.

U ranijoj turskoj Lješanskoj nahiji, u "plemenu" Draževina, u selu Popratnica živi samo jedna familija Vukčevića. I, konačno, u Donjim Pješivcima postoji selo Poprati, a njegovi stanovnici se nazivaju Popraćani.

Na severozapadu od Gostojevića, u Donjim Pješivcima su Paprati ili Poprati, u kojima živi samo jedno bratstvo - Papraćani ili Popraćani, a prezivaju se i užim prezimenima - Vučinići, Banjovići i Mrvoševići.

Dakle, Popratnjaci su prezime dobili po zavičajnom kraju u kojem su neki ostali do početka druge polovine 19. veka, pa se onda iselili, a neki otišli još vek ili dva ranije, najpre u Bosnu, Kninsku krajinu i dalje u Liku gde su malo izmenili prezime, da bi neki uzeli i novu slavu Sv. Jovana.

izvor:vesti

Autoru:  zara [ 16 Maj 2012, 11:19 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

PLANOJEVIĆ

Slika

Među prezimenima Srba u Bosni, već krajem 19. veka, Planojevića je bilo samo u rogatičkoj opštini, u parohiji Sokolovići, i to sa dve različite slave: Đurđevdan i Nikoljdan.
Planojevića ima i u okololini Kraljeva. Nalazimo ih u Matarugama, selu pored Ibra.

Nazivaju ih i Miletići, a poreklom su od Planojevića iz Ušća na Ibru. Kao i u Vrdila, došli su iz Čečine, kod Studenice, a ima ih i u Konarevu u koje su takođe došli iz Ušća. Svi slave Aranđelovdan. U Gračacu, jedna familija ima kolektivni nadimak Planjani. Slave Mitrovdan. Po svemu sudeći, Planojevići su poreklom od Miletića iz Pješivaca (slave Sv. Jovana), pa su se iselili u Srbiju. Jedni su se zadržali u selima oblasti koja se naziva Nadibar, gde su za slavu uzeli Sv. Arhanđela Mihaila, a druga grana, zadržaši staru slavu, produžila preko Starog Vlaha gde su se razdvojili: neke porodice su otišle ka Valjevskoj Tamnavi, sačuvali slavu ili uzeli Aranđelovdan i Tomindan, dok je familija našeg čitaoca krenula ka Bosni, do Rogatice, ne menjajući krsno ime.

A usput su, pre dolaska u Srbiju, prema nekom neutvrđenom pretku, imenom Planoje (koje je zabeleženo u knjizi "Lična imena kod Srba" Milice Grković), dobili današnje prezime.

izvor:vesti

Autoru:  zara [ 16 Maj 2012, 11:21 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

SUBOTIĆ

Slika

M. Filipović u delu "Visočka Nahija" izričito naglašava da su Subotići u Brezi pravoslavna (srpska) porodica nastanjena tridesetih godina prošlog veka i da su Dučići iz Banjana, u Hercegovini, čiji su se stari u taj kraj doselili sredinom 19. veka. Služe Arlijevdan (Sv. Agatonik, 4. septembra), a istu neobičnu službu imaju i Subotići u trnavskoj parohiji, u sarajevskom kraju.

I Subotići u Smrekovici (Visoko, u Bosni) poreklom su iz Hercegovine, i svakako srodni sa onima u Brezi. Za one u Grđevcu, koji imaju rod na Bijelim Vodama i Banjevcu, nismo sigurni da li su jedno sa Subotićima iz Breze, jer su se doselili kasnije iz Hercegovine i slave Sv. Iliju.

U samoj Hercegovini, Dučići se spominju u Popovu, kao ogranak Vlaisavljevića od Gacka. Tamo su, pre tri veka, živela četiri brata koji ubiju bega Čengića, pa se rasele. Jedni odu čak u Rusiju, a Lako, Duka i Bjele u Zagoru. Bjele je prešao u Bjelošev Do u Ljubinju i tamo su njegovi potomci Popovići, Duka u Lug i od njega su Dučići, Lakovi naslednici ostanu Vlaisavljevići.

Četvrti brat, Vuko je ostao u Jasenku (Gacko). Od njega su nastali Vukomanovići. Dukin sin Maksim je otišao u Sarajevo i od njega su Maksimovići u Trnovu. Od Dučića su i Čabrili u Podveležju kod Nevesinja, a ima ih u Rupjelu kod Trebinja i u Beogradu. Slave Đurđevdan. Sigurni smo da je slava Sv. Ilija (kult ovog hrišćanskog svetitelja veoma raširen u Popovu, u Hercegovini) bila zaštitnik predaka Subotića-Dučića-Vlaisavljevića u starom kraju. Što se nejasnoće oko krsnog imena tiče, trebalo bi znati da su i preci mnogih drugih porodica menjali i slave i prezimena. Arlijevdan i Sv. Agatonik su inače retke slave kod našeg naroda.

Ako se pažljivo čita "Visočka Nahija", primećuje se da nisu retke familije koje su pored svog osnovnog krsnog imena uzele još jedno, ili ga slave kao glavno, pošto su se zavetovali određenom svetitelju da im pomogne da dobiju dete ili da im se "drže deca", tj. da ne umiru. Neki se zavetuju i da bi ozdravili od bolesti ili ako su sačuvali "živu glavu" na taj dan. Verujemo da se nešto slično desilo i kod Subotića.

Subotići su zabeleženi u Brčelima, u Crnoj Gori. Neki su se selili u Grbalj, između 15. i 18. veka. U Glavatima su doseljeni iz Nikšića, u 17. veku. Slave Đurđevdan. Subotići u Kotoru su doseljeni iz Risna, Ledenica, a slave Ilindan. U Ledenicama (uz put Risan-Grahovo), došli su sa (K)Čeva 1650. godine i slave Sv. Iliju. U Srbiji, u Jadru, u selu Runjani, ima Subotića starosedelaca sa slavom Đurđic.

izvor:vesti

Autoru:  zara [ 19 Maj 2012, 13:09 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

VICELAREVIĆ

Slika

Mihajlovac kod Negotina nastao je u dolini Zamne i Kameničke reke, i to tek tridesetih godina 19. veka, najvećim delom naseljavanjem izbeglica iz Vlaške, koje su, s dozvolom knjaza Miloša, na desnoj obali Dunava, na mestu zvanom Palilula, kopali i gradili poluzemunice, "burdelje".

Onda su počeli da se naseljavaju i žitelji okolnih sela, pa i Kamenice. Kad je i Krajina prisajedinjena Srbiji, selo su sami meštani, iz zahvalnosti, nazvali današnjim imenom po Miloševom sinu, mladom knezu Mihailu. Iako su govorili vlaški, slavili su krsne slave i veoma brzo se uklopili u život srpske sredine.

Etnološkim ispitivanjem Negotinske krajine krajem šezdesetih godina prošlog veka, u selu Mihajlovac je, u "malašku! Velika Kamenica je nastala raseljavanjem sa starijeg lokaliteta Seljišta. Na kartama nekadašnjeg Temišvarskog Banata (gde je živelo mnogo srpskog stanovništva), 1725. godine, ovo mesto je obeleženo nemački kao Kamenitz.

Selo je moralo postojati i mnogo ranije, jer se čuvalo predanje da je stanovništvo bežalo od turskih zuluma "preko, u Vlašku", ali se ubrzo vratilo.

Pored Vicilara, srodni su im bili i ostali doseljenici: Marinkešti, Perkoješti, Šćopulovići, Pejkići i Barbulovići, u svemu oko 30 domaćinstava koja su slavila istu slavu - Petkovicu. Po predanju, čukundede su im se doselili iz Čureša (Trešnja) u "Arđelu" (Erdelj).

vesti

Autoru:  zara [ 21 Maj 2012, 15:09 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

STJEPANOVIĆ

Slika

U popisu pravoslavnih parohijana u Bosni s kraja 19. veka nailazimo na Stjepanoviće različitih slava u gotovo svim krajevima. Đurđevdan slave samo u Bistrici (Banjaluka), Donjoj Dubici (Derventa), Sočkovcu (Maglaj), Osinju kod Tešnja i u samom Tešnju. U Bistrici postoji i druga familija Stjepanovića, ali slavi Sv. Ignjatija. Stjepanovići u Sočkovcu slave Đurđevdan, drugi Lazarevu subotu, a u Tešnju jedni Sv. Arhiđakona Stefana, drugi Petrovdan.

Pada u oči velika rasprostranjenost ovog prezimena u svim delovima Bosne - istočnim i zapadnim, severnim i centralnim (Visoko, Sarajevo). Stjepanovići u Krupi, trgovci starinom iz Sarajeva, doseljeni su iz Majdana koji je u tursko doba bio znatno trgovačko i zanatsko središte, da bi od austrijske okupacije počeo da opada. Mada slave Jovanjdan, mislimo da je ovaj podatak od značaja za dalje istraživanje njihovog porekla upravo zbog bavljenja trgovinom koja omogućava veću pokretljivost u odnosu na drugo stanovništvo. Zbog ograničenog prostora završićemo konstatacijom gde je najstariji koren Stjepanovića i vreme kad se pominju. Oni su, naime, veoma staro srpsko stanovništvo koje je došlo iz Stare Srbije još u sedmom veku, u Paštroviće i pripada plemenu Srzentić ili Ćude kako su ih još nazivali.

U Državnom arhivu u Dubrovniku spominje se Nikola Stjepanović od Ćuda koji je 1476. godine tužio Kalića Dabišinova da je hteo da zapali susedovu kuću i navodi četiri svedoka.

Interesantno da su se Ćude bavile trgovinom sa Albanijom i Mlecima, a jedan je bio narednik (serđente) u Mlecima, pa su po njemu dobili nadimak Srzentići. U dokumentima iz 16. veka sreću se Stjepanovići kao žitelji Buljarica, u istočnom delu Paštrovića.

vesti

Autoru:  zara [ 21 Maj 2012, 22:49 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

ZUROVAC

Slika

Zurovci su stara hercegovačka porodica koja je u dubrovačkim arhivskim dokumentima zabeležena 1367. godine i to kao "vlasi katunjani" Zurovići. Nije izvesno da li se ovo "vlasi" odnosi isključivo na njihovo stočarsko zanimanje, tj. da nije etnička odrednica.

U svakom slučaju, "vlah" Zurko, rodonačelnik Zurovića (Žurovića), spominje se 1284. godine sa svojim sinom Predimirom u vezi s nekom izjavom datoj u Dubrovniku. Oni vode poreklo iz Zurovića u župi Viševi (izvorišni tok Neretve), a imali su svoj katun iznad Mrđenovića kod Herceg-vrela. Istorijski izvori ih spominju u bližem dubrovačkom zaleđu, u Kalođurđevićima. J. Dedijer u "Hercegovini", navodi Zurovce samo na dva mesta: u Grabovici, selu jugozapadno od Čapljine, starinom iz Kruševice u ljubinjskom kotaru. Na Rabini su im bila jeseništa, ali se posvađaju s Turcima, ubiju jednog, pa se presele u Staru Gabelu, potom u Dretelj, pa u Čapljinu, pa na Grabovicu. Ima ih četiri kuće i slave Jovanjdan. Od njih su poreklom muslimani Zuhrići na Gubavici.

U mestu Stuparićima, oblasti Visokog u Bosni, zabeleženi su Zurovci pod drugim prezimenom - Jevtići i Aćimovići. Poreklom su od Pazarića. Preselili su se u Sarajevsko Polje, ali su se vratili posle Drugog svetskog rata. I oni slave Sv. Jovana.

Autoru:  zara [ 24 Maj 2012, 19:00 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

IVKOVIĆ
Slika

V. Dedijer, u monografiji "Hercegovina", kaže da su Ivkovići, prema njihovom predanju, jedna od najstarijih hercegovačkih porodica, navodno doseljena iz Tesalije (!) još u vreme srpskog kneza Časlava (!) i da su se pre tri veka, zbog zuluma Čengića, nastanili na Bijelu Rudinu.

U vreme Dedijerovih ispitivanja, u prvoj deceniji prošlog stoleća, u Udrežnju je bilo 26 kuća Ivkovića. U ovom selu su poznati i kao Ivanovići, doseljeni s Meke Grude, nastanjeni na Rogačama, zatim na Bilećkim Rudinama, pod Bukovicom, i u Dobrunu i Zvorniku (oko 40 kuća). Sve ove porodice slave Sv. Nikolu.

U Biogradu (katolici) javljaju se pod imenom Fržovići. Može samo da se pretpostavi da su u Dalmaciju stigli ili u periodu kad je car Dušan naseljavao srpsko stanovništvo u osvojene gradove Klis i Skradin ili u 18. veku, kad je u Neretvu prešlo 40 hercegovačkih srpskih porodica koje su pod pritiskom - ili zbog povlastica u trgovini - primile katoličanstvo. Početkom 20. veka, u Bilećkim Rudinama, zabeleženo je da Ivkovića ima još i u selu Bijele Rudine, u opštini Granica: "Selo Bijelu Rudinu ne zna se ko je osnovao, samo se zna da je u njoj od pamtivjeka živjela porodica Ivkovići (Želudi).

Niko nije čuo od kuda se ta porodica doselila i ona se broji među najstarije porodice u Rudinama i u Gacku. Cijeli udut ove općine, od Bijele Rudine do Vatnice bio je svojina te porodice. Pošto su muslimani ušli u ovu oblast, Ivkovići su izgubili većinu zemlje."

Prezime Ivković je nesporno patronimičko, tj. očigledno po (vrlo davnom) pretku Ivku, a ovaj oblik, hipokoristik od Ivan, uobičajen je skoro jedino u starim srpskim južnim i jugoistočnim krajevima. Prema tome, nije sasvim neverovatno predanje o vrlo davnom poreklu ove familije upravo iz tih krajeva.

Ovo je samo deo podataka o Ivkovićima o kojima se govori manastirskim čitulama u Boki, kao i u arhivama Kotora i Dubrovnika.

Autoru:  zara [ 24 Maj 2012, 19:02 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

BAČKO
Slika

P oreklo porodice Bačko iz Bačevića kod Mostara, ali da su se pod najezdom Turaka u 14. veku preselili u centralnu Bosnu, a u 16. u Kninsku Krajinu kao većina srpskog naroda. Kaže da je prezime Bačko srpsko, da su pravoslavci i slave Svetog Arhangela. Posebno je značajno što navodi gde ih sve ima, uključujući raseljene posle Prvog i Drugog svetskog rata.

Pored onih u rodnom selu Ramljane, ima ih na Lastovu, u Dubrovniku, Splitu, Zadru, Karlovcu i Sišu kod Osijeka, u Beogradu i njegovim prigradskiim naseljima, u Požegi i Trsteniku, Inđiji, Novom Sadu, Futogu, Subotici i Zrenjaninu, a u rasejanju, osim u Australiji, još i u Sloveniji, Nemačkoj, Engleskoj, Kanadi, Australiji i SAD.

Kad smo već kod rasprostranjenja Bačka, dodajmo da ih je prema "Leksiku prezimena SR Hrvatske" (1976) bilo i u Aljmašu, kod Osijeka, u Iloku, Zvjerincu i Mratovu, kod Knina, na Rijeci, Korčuli i Zagrebu, ali se ne zna koje su veroispovesti ni nacionalnosti. Zna se da su u okolinu Knina došli sredinom 19. veka iz Dalmatinskog Kosova, dok o daljem poreklu nema nikakvih podataka. U navodno poreklo "od Mostara", naš čitalac se verovatno pouzdao prema objašnjenju iz knjige jednog našeg kolege koje mi nikako ne možemo da delimo jer se ne slaže s načelima stvaranja prezimena i promene glasova.

Biće da je nastanak ovog prezimena ipak tekao drugačije: naime, u ranom srednjem veku postojala su lična imena Bač i Bača, za koje M. Grković pretpostavlja da su došla od Bratislav, Bratoljub, što nam nije uverljivo ako znamo da je postojala i reč "bač" (neslovenskog porekla), koju ta knjiga i ne spominje, a označava starešinu stočarskog sezonskog udruživanja, "bačije", po kojoj se i sistik, ime od milja - Bačko, pa i augmentativno - Bačkonja i slična, a od njih prezimena. Osim za Bačke, za ostale je teško reći da su istog porekla.

vesti

Autoru:  Luna.* [ 28 Maj 2012, 21:28 ]
Tema posta:  Re: Poreklo prezimena

VELEMIR


Slika


Među prezimenima u Bosni zabeleženim u šematizmu Srpske pravoslavne crkve pod kraj 19. veka, nema prezimena Velemir, već samo Velimir i Velimirović. U oblasti Kupresa - u Vukovskom, Ravnom i Zborištu, kao i u Travniku - Velimiri slave Đurđevdan, a u Krminama, Banjaluka - Sv. Jovana Krstitelja. Ovu slavu imaju i Velimirovići u selu Boljanić, kod Maglaja.
Velemire, međutim, i to samo njih, samo po jednu porodicu u mestima Rilić, Donje i Gornje Ravno, navodi B. Milojević, u monografiji "Kupreško polje". Zabeleženo je da su poreklom od Baljaka, u Oputnim Rudinama u Staroj Hercegovini. Slave Sv. Đorđa. "Na Kupres" su se doselili početkom 19. veka, što se vidi iz toga da je njihov predak zapamtio kugu koja je u ovom kraju izbila u prvih desetinu godina tog veka. Dodaje da se "desetak Velemira" pre okupacije Bosne i Hercegovine od strane Austro-Ugarske odselilo se prema Travniku i Sarajevu.

načajno je da je na prostoru "Karlovačkog vladičanstva" - Lika, Banija, Kordun - pre poslednje decenije prošlog veka bilo i Velemira i Velemirovića, kao i Velimira i Velimirovića. Slavili su Sv. Ignjatija Bogonosca i Sv. Nikolu - Velemiri i Velimiri, Velemirovići - Petrovdan i Nikoljdan, a Velimirovići - Sv. Velikomučenika Stefana i Sv. Časne Verige. Ali, Sv. Jovana i Đurđevdan -
Iz ovih primera je jasno da su sva navedena prezimena (Velemir, Velimir, Velemirović i Velimirović) istog korena, od imena koje se još od srednjeg veka - kako kaže M. Grković - javlja i kao Velemir i kao Velimir. Niko, međutim, nije utvrdio koje je od njih starije.

Stranica 2 od 5 Sva vremena su u UTC + 1 sat
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
http://www.phpbb.com/